Hoi An, daar hou ik van

Lieve mensen,
Na een dag ziek op bed te hebben gelegen, zijn we een dag later toch de trekking gaan doen in Sapa. Vang, het vrouwtje die ons bij de bus al strikte, stond al op ons te wachten en samen begonnen we aan de tocht. Het was een wandeltocht van zo'n zes uur door de bergen. We begonnen meteen aan een bergbeklimming van een steile berg, wat erg pittig was. We waren natuurlijk nog niet echt fit en ik was ook nog eens strontverkouden. En zonder adem te kunnen halen een berg beklimmen, is erg zwaar kan ik u vertellen. Na een paar stops aangekomen boven op de berg. Prachtig uitzicht over het stadje Sapa. Wauw en ook de bergpaden waren zo mooi. We hadden erg geluk met het weer want het was zowaar zonnig en erg warm! Én helder, waardoor we ook nog uitzicht hadden waar we van konden genieten. Tijdens de wandeltocht hebben we veel gekletst met Vang, we waren namelijk erg benieuwd naar haar leven. Vang is een meid van 23, op haar zeventiende getrouwd met een jongen uit een ander bergdorpje en ze heeft een dochter van vier jaar oud. Ze vertelde dat ze haar verkering geheim had gehouden en dat haar, nu man, haar op een dag had meegenomen naar z'n familie en haar had getrouwd. Pas toen ze getrouwd was had ze het haar moeder verteld. Zou jij niet chill vinden he mam, als ik dat op die manier zou doen haha! Maar geen zorgen, ik heb geen geheime vriend en ben ook nog niet getrouwd;) Verder is het gebruikelijk dat de vrouw dan in het dorp van de man gaat wonen (waar ook opa en oma wonen die voor de kinderen kunnen zorgen) En de vrouw doet de toeristentours terwijl de mannen op de rijstvelden werken. Die rijstvelden zijn ook erg mooi! Zo bijzonder om dat eindelijk in het echt te zien ipv op de foto's! 
Smiddags kwamen we aan in het dorpje. We sliepen in het huisje van Chao, een andere vrouw van 27, met drie kinderen en opa en oma. Die kindjes zijn zo intens schattig dat ik meteen vrienden ben geworden met Panana(soort Banana maar dan met een p), het zoontje van Chao. We hebben de hele middag gespeeld, wat een heerlijk kind haha, met een grote snottebel en hele oude kleertjes, heerlijk mannetje!  Savonds waren Vang, Chao en oma druk in de weer in de keuken: een vuurtje op de grond met een plank erboven waar de pannen op stonden. We wilden graag helpen maar dat mocht absoluut niet van de vrouwtjes. Na heerlijk te hebben gegeten, kwamen alle armbandjes, tasjes, sjaals, kussenhoesen en portemonnees op tafel, die we natuurlijk moesten kopen. Het liefst hadden we alles gekocht, maar we hebben het keurig bij een armband gehouden. We kregen van Vang nog wat andere armbandjes, dus nu zitten we echt helemaal onder de bandjes haha! Zo leuk! Vang werd opgehaald door haar man omdat haar dorp nog 50 minuten lopen was en het was donker dus gelukkig kwam hij haar halen. Wij denken dat in het huisje van Chao de enige tv staat van het dorp want savonds kwamen er heel wat kids uit het dorp over de vloer om een hele vage videoclip te bekijken van dansende Aziaten. Zij zaten echt gefascineerd te kijken naar de televisie terwijl wij echt dachten: waar kijken we in godsnaam naar?! Daarna vroeg naar bed gegaan, helemaal kapot van deze dag.
De volgende morgen redelijk kunnen uitslapen. Na een lekker ontbijtje, begonnen we aan onze tocht terug. Lili, het een-jarige dochtertje van Chao achterop de rug mee. Zaten wij te klagen dat de tocht zo zwaar was, met rugzak, terwijl zij gewoon elke dag zo'n kind meesjouwen totdat ze een jaar of twee zijn. Wat nog een pijnlijk realisatie momentje was, waardoor ik me echt een verwend kreng voelde: De weggetjes waren soms best glad, dus we gleden soms weg op onze Nikes. Ik zei dat het niet echt goede schoenen waren en dat ze ook al erg oud waren. Dus Chao vroeg: hoe oud dan? En toen dacht ik: shit, ze zijn pas een jaar oud, wat zit ik te zeuren dat ze oud zijn?! Deze mensen lopen op slippers die hele tocht?!? De tocht was weer erg mooi, echt door de rijstvelden, waar vooral vrouwen aan het werk waren. Erg zwaar werk ook weer. Toen we in de bewoonde wereld waren, werden we op de scooter teruggebracht naar Sapa. De scooterdriver was de man van Chao. Ik zat tussen hun in op de scooter, dus met z'n drieën op de scooter met achterop Lili nog op de rug. Dit was ook echt een mooie, maar hobbelige tocht. 
Teruggekomen in Sapa zijn we in een cafeetje gaan zitten om even uit te rusten van de tocht en alle indrukken. Ik heb echt zo veel respect gekregen voor vrouwen als Chao en Vang. Zij werken echt elke dag! Elke dag toeristen in hun huis, nooit eens privacy of een avondje alleen met het gezin. Altijd zorgen voor die toeristen en ook nog eens voor al die kinderen. Echt zo knap hoe ze dat volhouden!!
Om vier uur smiddags hebben we de bus teruggepakt naar Hanoi. Hier een nachtje geslapen en een open bus ticket gekocht in de rest van Vietnam mee te bereizen. Het is een soort hop on hop off, waardoor we zelf bepalen wanneer we waar heen gaan. Dus savonds hebben we de sleepingbus gepakt naar Phong Nha. Dit plaatsje is bekend om zijn grotten. We kwamen om 4 uur snachts aan in hostel. Gelukkig waren ze voorbereid op vroege gasten want ze hadden wat bankjes en wat hangmatten buiten waar je nog wat uurtjes slaap kon pakken. Niet heel comfortabel, maar toch nog even gelegen. Omdat we een lange nacht in de bus hadden gehad en niet heel erg uitgerust waren, hebben we dit dagje aan het zwembad doorgebracht. Heerlijk, want het was eindelijk ook weer eens lekker weer. 
De volgende dag zijn we achterop de scooter gegaan bij twee drivers. Zij brachten ons naar de Paradise Cave. We hoorden allemaal verschillende verhalen over de gevaarlijke wegen in deze buurt en dus kozen we ervoor om onszelf dan maar te vervoeren ipv zelf een scooter te huren. De weg was uiteindelijk er goed te doen en je kwam onderweg bijna niemand tegen dus we hadden ook zelf kunnen scooteren, maar achterop is ook wel relaxt, dan hoef je alleen maar om je heen te kijken. En het was echt prachtig. We reden door het national park richting de caves. Super mooie natuur weer. De grot was ook erg mooi! Weer vol met chinezen... Mijn irritatie voor dit volk groeit met de dag. Ze zijn zo asociaal. Paar voorbeeldjes: in de slaapbus springt moederchinees alvast de bus in, zij legt op elke chille stoel in de bus een tas, zodat de rest van d'r gigantische familie ook een chill plekje heeft (en de kinderen die nog in de rij achter je staan, roepen dan al 'excuse me'; of ze er even langs mogen zodat ze een goed plekje kunnen bemachtigen. Uhm nee!). Ander voorbeeld; we liepen de grotten in en het eerste wat we horen is:'excuse me', we stonden blijkbaar in de weg voor iemand die op de foto moest. Alsof ze niet genoeg foto's maken haha! Oke tot zo ver mijn irritatie. Nu weer leuke verhalen. Die grot dus, was echt prachtig! Heel groot en mooi verlicht. Daarna weer achterop de scooter terug. Weer een prachtige tocht, langs bergen, rijstvelden, dorpjes en heel veel kerken. Is weer even wat anders na alle tempels die we hebben gezien. 
Terug in het hostel hebben we weer even wat foto's geüpload en daarna lekker in het hostel gaan eten. Helemaal tonnetje rond zijn we daarna naar onze kamer gegaan om de tas in te pakken en op tijd te gaan slapen, aangezien we om 4 uur snachts weer de bus hadden richting Hoi An. Met een korte tussenstop in Hue, vervolgden we onze reis in een veel te volgepropte bus naar Hoi An. Tot nu toe hebben we altijd geluk gehad met een zit/ligplaats in bussen, want hier lagen ook wat mensen in het gangpad, net als alle tassen. Er was blijkbaar geen ruimte in de bagageruimte van de bus ofzo, want alle backpacks werden in de gangpaden gegooid, die dus ook als nieuw wandelpad door de bus diende. Ben benieuwd hoeveel souvenirs, zonnebrillen en andere kwetsbare dingen er gesneuveld zijn.
Hoi An is een plaatsje dat bekend is om zijn lampionnetjes. Meteen al bij aankomst was ik verzot op deze lampjes, het maakte het stadje echt zo gezellig. Na het inchecken wilden we een duik nemen in het zwembad, maar toen kwamen we Eline tegen, die we ook in Hanoi tegenkwamen. Zij ging met twee andere gasten naar het strand. Dus wij gingen ook gezellig mee! Oh, zo heerlijk!! Dit is de eerste keer deze reis dat we zee en strand hebben. Dus het was bijzonder om hier op het strand te liggen. S'avonds gingen we met z'n allen Vietnamees eten. Fried noodles met gebarbecuede tonijn. Met stokjes eten gaat trouwens ook steeds beter. Daarna zijn we naar een tentje gegaan waar je gratis vodka kreeg en er de softdrink er nog bij moest kopen. Het is zo bizar dat hier overal gratis drank wordt gegeven en volgens mij is het ook altijd overal happy hour dus het was een zeer goedkoop avondje op stap;)
De volgende morgen lekker ontbeten bij het ontbijtbuffet en daarna met z'n drietjes (Bien, Eline en ik) naar het stadje gefietst ( het hotel zit net iets te ver om te lopen en fietsen huren is nog minder dan een euro, dus dan is de keus snel gemaakt). Wauw zo'n leuk stadje!!! Allemaal lampionnetjes overal, schattige winkeltjes en een hele relaxte sfeer. Naast de lampionnen staat Hoi An ook bekend om de tailers, hier kan je kleding op maat laten maken. We hadden al wat kledingstukken opgezocht wat wilden laten maken en zijn bij een tailer naar binnengestapt. Het was een heel enthousiast klein vrouwtje die ons hielp. Al snel waren we aan het doorpassen en werden onze maten opgemeten. Ik wilde een bomberjack en een jurkje. Stofjes uitgekozen en op hoop van zegen zou het die dag erna klaar zijn. Eline heeft daarna nog bij een andere winkel een leren tas laten maken. S'avonds zijn we bij een heel schattig restaurantje gaan eten. We hebben alledrie een menu genomen met allerlei Vietnamese gerechten. Een soort tapas maar dan Vietnamees. Oh my god, het was echt zo lekker!! Je weet van heel veel namen natuurlijk niet was het is, maar het was zo heerlijk. Echt ons buikje vol gegeten. We zijn daarna optijd gaan slapen omdat we de volgende dag een cookingclass gingen doen.
Dus de volgende morgen vroeg aan het ontbijt en daarna werden we opgehaald voor de cookingclass. We werden meegenomen maar de lokale markt waar we wat ingrediënten gingen kopen. Zo'n bizarre markt weer, met kippen in veel te kleine kooitjes(dit vindt mijn oma niet leuk om te lezen denk ik), vissen, heel veel groentes en heel veel fruit. Daarna moesten we een eindje varen op een boot. We gingen langs allerlei vissers op kleine bootjes en langs hoge netten die net boven het water hangen waar ze ook vis in vangen. We werden daarna vanuit de grote boot in kleinere bootjes geloodst. Ze noemden het kokosnootbootjes, het leken een soort van helmpjes alleen dan andersom in het water. Hierin vaarden we een stukje tussen wat planten door. Het was erg toeristisch maar we hebben ons wel kapot gelachen aangezien we van die Chinese hoedjes op kregen en we gingen heel hard ronddraaien wat er vervolgens erg debiel uitzag. Ja dit was grappig. Daarna kwamen we eindelijk aan waarvoor we gekomen waren; de kookworkshop. We hebben allerlei Vietnamese hapjes gemaakt. Van loempiaatjes tot kleine pannenkoekjes met vlees en vis erin. Het was echt zo leuk om lekker mee te kokkerellen met die mensen. Waar wij een spatel gebruiken om dingen om te draaien en om te roeren enzo, gebruiken ze hier ook die Chinese stokjes. Ook wordt hier alles in heel veel olie gebakken waardoor eigenlijk alles gefrituurd wordt. Na het koken mochten we het natuurlijk ook opeten, wauw wat lekker!! Het is echt leuk om een klein beetje te weten hoe ze hier al die dingen maken en wat voor ingrediënten ze erin gooien. Een klein beetje, omdat de mensen van die workshop ook nog veel zelf hebben gedaan, dus we weten niet alles.
Na de workshop zijn we gaan uitbuiken aan het zwembad. Na een lekker verfrissende duik zijn we in de loop van de middag weer richting het stadje gefietst. Het moment van de waarheid was aangebroken...; hoe zouden onze jurkjes zijn geworden? Ik was er best zenuwachtig voor, aangezien we ook verhalen hadden gehoord van mensen waarbij het compleet mislukt was. De bomberjack zat meteen als gegoten. Het was een mooi blauw stofje en het zat echt super lekker, dus ik heb m'n zomerjas alvast binnen. Het jurkje viel een beetje tegen, het stofje was anders dan dat ik had verwacht en het zat ook niet zo mooi. Maar dat is hier geen probleem, alles wat je veranderd wilde hebben, konden ze doen. Dus na wat wijzigingen te hebben doorgegeven, hebben ze het weer meegenomen zodat ze meteen weer aan de slag konden gaan. Het is toch bizar dat zo'n jurkje enzo binnen een dag klaar is? Ik denk echt dat het nachtwerk en dwangarbeid is, dat er mensjes ergens in een schuur de hele nacht lopen te zweten boven zo'n jurkje zodat de klant de volgende dag tevreden weg kan gaan. Ze maken zelfs driedelige pakken in een dag (erg mooie pakken trouwens, dus voor de mannen onder ons, wil je een maatpak voor een prikkie, kom naar Vietnam!) Met een beetje dubbele gevoelens verliet ik het tentje, omdat het jurkje niet helemaal was wat ik ervan had verwacht, maar het bomberjack was echt vet, dus ik had in ieder geval iets! 
Deze dag stond echt in het teken van eten, want savonds zijn we gaan eten bij een heel schattig restaurantje waar ze, dit zeiden ze zelf, de beste pizza's in town maakten. Nou ik geloof ze wel! Het was echt verrukkelijk. Er was die avond een full moon festival, dus we gingen aan de straatkant zitten om het allemaal een beetje in de gaten te houden. Het was zo schattig, alle Straatverlichting was uit en alleen de lampionnetjes waren aan en kaarsjes. Je kon een wenskaarsje in de rivier laten drijven, dus de rivier lag ook vol met allemaal kaarsjes. Het was echt zo sfeervol!! Het was natuurlijk ontzettend druk op straat. 
Na het eten zijn we weer naar wat leuke tentjes gegaan. Ook hier hadden ze weer de beste aanbiedingen voor ons of gewoon dingen gratis. Zo chill als gierige Nederlanders;) Het was echt een leuke avond waar we ook weer veel oude bekenden uit Thailand tegenkwamen waarvan we nooit meer hadden verwacht om die tegen te komen. Echt te toevallig weer. Daarna weer net als in Utrecht op onze fietsjes naar het hostel en toen snel m'n bed ingedoken. Het was een lange dag.
De volgende morgen zijn we weer teruggegaan naar de tailer. Weer spannend natuurlijk. Maar het jurkje zat echt veel beter dan die dag ervoor. Toch heb ik m nog een keer teruggestuurd. Ze zouden er een ritsje in maken ivm mijn brede schouders, maar dat hadden ze nog niet gedaan. Daarna zijn er naar de tassenwinkel gegaan en hebben we ook een mooie leren tas besteld. Voor 40 dollar heb je een compleet naar jouw wensen gemaakte tas van echt leer. Echt te chill! Daarna even lekker geluncht en toen naar het strand gefietst. Heerlijk middagje aan het strand doorgebracht. S'avonds lekker cheap ergens gegeten en daarna nog wat (gratis ofcourse) drankjes gedaan. We waren best moe, dus na een paar drankjes en dansjes zijn we naar huis gefietst.
De volgende dag hadden we eigenlijk een stranddagje gepland, maar helaas was het bewolkt en zou het in de loop van de dag gaan regenen. Dus we zijn maar naar het stadje gegaan en een serietje gaan kijken in een koffietentje. Ook nog wat dingen gepland voor de rest van de reis. Zo gek om nu al een soort van planning te maken voor de laatste maand. Het gaat zo snel! 
S'avonds weer gegeten bij hetzelfde tentje als de dag ervoor. Was weer smullen. Zo leuk dat je door de kookcursus nu ook de gerechten weet op de kaart. Daarna hebben we onze leren tassen opgehaald. Wauw, zo mooi!! Echt goed leer, we zijn helemaal happy met de tassen. Nu nog even zorgen dat ze goed naar huis worden verscheept, aangezien we niet nog 2 maanden met die tassen gaan sjouwen. Ook nog wat leuke souvenirs gekocht. Lampionnetjes, omdat dat echt bij Hoi An past en te cute voor woorden is, en een kimono. We dachten, we sturen nu toch een doos naar huis, laten we die dan ook maar volstoppen met souvenirs. 
Vandaag hebben we een relaxdagje gehouden. We zijn in een van de vele leuke koffietentjes gaan zitten en we hebben lekker een serietje gekeken. Vanavond nemen we nachtbus naar Nha Trang. Ondanks alle nare berichten van de afgelopen week hebben wij juist geproost en gepartyd op het leven en ik wens jullie allemaal een fijn Pasen en eet een extra paaseitje voor mij, want die hebben ze hier helaas niet ;)
Liefs Ilse